Żeromskiego 46

Wynajmij krasnala

To już chyba pewne, ulica Żeromskiego jest najbardziej krasnoludzką w Łodzi. Takiego zagęszczenia nie ma nigdzie... Jeśli jest inaczej, prosimy dać znać.


Oferta wydaje się całkiem interesująca. Kamienica nie jest w doskonałym stanie, niemniej reprezentuje poziom ponad przeciętny. Niewątpliwym walorem budynku są dwa krasnoludki, które pilnują bramy wejściowej. Oba w dobrym stanie, oba też mają tarcze z widocznymi trzema literami ROK. Niestety, i tym razem budowniczowie zapomnieli dodać daty zasiedlenia krasnali w kamienicy.


Te krasnale są też chyba ostatnimi, które udało nam się odnaleźć w Łodzi. Tu także apel, jeśli ktoś zna łódzkie domy w których mieszkają krasnoludki, lub samemu ma zdjęcia tych dzielnych stworków - wysyłajcie do nas. Krasnotropiciele czekają!

Żeromskiego 42

ROK Żeromiak

Znów zaglądamy na ulicę Żerowmskiego w Łodzi. Okazuje się, że na tel ulicy jest najwięcej krasnali w naszym mieście. Tym razem zaglądamy do bramy kamienicy pod numerem 42.


Wejścia pilnuje para poczciwych skrzatów, które mają się nawet nieźle. Widać, że kamienica przeszła już kilka remontów. Całe szczęście nikomu nie przyszło do głowy aby wypędzić z bramy małe ludki. Co prawda grunt się nieco podwyższył, kilka kół o tarcze zahaczyło, ale ogólnie wygląd mają niezły.


Na tyle dobry, że na tarczach, które dzierżą krasnale widnieje znany nam już napis ROK. Niestety, budowniczowie nie zadbali już o wpisanie daty zasiedlenia krasnali w ten bramie. A szkoda.

Więckowskiego 68

A ku ku

Niestety, to kolejny krasnal mieszkający w pojedynkę. Co gorsza, wygląda tak jakby chciał się z kamienicy przy ul. Więckowskiego 68 wynieść.


A może on tylko wygląda, wypatrując podróżnych i zapraszając do przyjaznej kamienicy? Może szuka wzrokiem swojego współlokatora? To chyba nie istotne.


Drodzy mieszkańcy kamienicy przy Więckowskiego 68, dbajcie o swojego krasnala. Chyba, że wzorem krasnala prowodyra chcecie udawać, że w naszym mieście krasnali nie ma?

Jaracza 30

Kulturalne krasnale

Możemy przypuszczać, iż krasnale zamieszkujące dziś na ulicy Jaracza 45 są świadkami losów najstarszej z łódzkich scen. Nie mogły one oczywiście widzieć jej początków sięgających 1909 roku i związanych z teatrem „Viktoria”, bowiem początki tej sceny były pod adresem Piotrkowskiej 67. Mogły za to obserwować kolejne etapy powstawania dzisiejszego Teatru Jaracza.

W dniu 23 października 1909 roku, po czterech miesiącach intensywnych prac nad przebudową magazynu Towarzystwa Przewozowego „Nadieżdza” odbywających się pod kierownictwem znanego łódzkiego architekta Laudau–Gutentegera krasnale miały przyjemność spoglądać na parterowy skromny budynek o ciekawym wejściu głównym. Masywne kolumny doryckie otwierały podwoje teatru obserwowanego przez krasnale z drugiej stronie ulicy.

Niestety, 25 października 1911 oczom krasnali ukazały się płomienie! Po prawie dwóch latach istnienia teatr doszczętnie spłonął. W oczach krasnali pojawiły się łzy... Odbudowy trwała rok w wyniku, czego liczba miejsc na widowni została zwiększona o 324 i teatr mógł pomieścić ostatecznie 1160 widzów.

Krasnale obserwowały kolejne zmiany szyldów, pod jakimi wystawiała sztuki ta łódzka scena: Teatr Polski, Teatr Miejski, Teatr Wojska Polskiego (1945-1949), Teatr im. Stefana Jaracza.



I choć w latach 1968-1972 generalnie przebudowano teatr, wznosząc nową część frontową to Łódzkie krasnale pamiętają, że za szklaną elewacją z 2004 kryje się główna sala, która w elementach wystroju i formie zachowała swój wygląd z 1912 roku.



Niestety, jednemu z krasnali nie jest dane spoglądać na odbicie swojej kamienicy w froncie dzisiejszego Teatru Jaracza. Widok przesłania mu beton a dokładniej płyta chodnikowa. Miejmy nadzieję, że nie jest to zapowiedzią przyszłości łódzkiej architektury, w której to, co zabytkowe zostaje przesłonięte czymś coś, co swoją jakością sięga bruku.

Żeromskiego 12

Z nijakiej kamienicy

Znowu zawitalismy na Stare Polesie, gdzie w kamienicy pod adresem Żeromskiego 12 mieszka jeden krasnoludek.

Chciałoby się powiedzieć cos pozytywnego o tym budynku, ale wygląda mniej więcej tak samo jak sama brama wjazdowa. Tego samego zdania pewnie był i drugi mały strażnik, którego dzisiaj już nie ma.


Niestety, nie udao nam się znaleźć niczego na temat tej kamienicy. Okazuje się, że warto jedynie zajżeć tu z odwiedzinami u krasnoludka. Kamienica jest nijaka i panuje tu brud, pewnie krasolud prowodyr czyłby się tutaj bardzo dobrze.

Legionów 22

Vis a vis Powszechnego

Kolejna para poczciwych krasnali miejskich, mieszka w bramie kamienicy przy ulicy Legionów 22. Jest to przykład krasnali koneserów - mieszkają vis a vis Teatru Powszechnego.


Niestety, lata świetności ulica Legionów ma już za sobą. Na przestrzeni dziejów, nazwa ulicy zmieniała się wiele razy - ulica Średnia, Konstantynowska, Konstantiner Strasse, 11 Listopada, Litzmann Gen. Strasse, Bohaterów Stalingardu, Obrońców Stalingradu, a od 1994 roku Legionów.


W 1931 roku, ówczesna ulica 11 Listopada stała się deptakiem - wycofano ruch pojazdów. Ludzie przemieszczali się jedynie pieszo. To była prestiżowa ulica gdzie było po co chodzić, czego dowodem jest po dziś Teatr Powszechny.


I krasnale obserwowały te zmiany, żyły tymi zmianami, były niemymi świadkami. Co widziały... może komuś kiedyś powiedzą.

Andrzeja Struga 7

Trojaczki

Tego jeszcze nie prezentowaliśmy! Trojaczki - trzy krasnale w jednej bramie. Być może kiedyś były i cztery ale ten ostatni gdzieś wyemigrował. Takich mieszkańców ma kamienica przy ulicy Andrzeja Struga 7.


Pierwszy jakby najbardziej ucierpiał. Podczas licznych remontów, budowlańcy tak bardzo oszpecili jednego z krasnali, że niemal w połowie się schował.


Drugi stojący od wjazdu, jest w dużo lepszym stanie. Dumnie dzierży tarczę i patrzy na każdego pieszego idącego w stronę Pietryny. Czego on się nie na ogląda każdej nocy.


Trzeci jest najciekawszy. Stoi sobie w bramie i pilnuje mieszkańców kamienicy. Obce mu są widoki nocnych imprezowiczów, pijaczków i obszczymurków, on sobie tu spokojnie mieszka i pilnuje aut zaparkowanych na podwórku. Jest wyjątkowy, a jednoczenie w najlepszym stanie.


Na jego tarczy widać w którym roku osiedlił się w nowo wybudowanej kamienicy. Tarcza ta wreszcie zdradza co powinno, a nie jest uwiecznione na tarczach innych łódzkich krasnali pod słowem ROK - tu widnieje 1896.
I tu pytanie, czy krasnal prowodyr zdaje sobie sprawę jak wiekowe są nasze miejskie krasnale? W roku tym, rodzice krasnala prowodyra pewnie jeszcze nawet się nie znali, a co dopiero go planowali. Podobnie jest z Majorem i jego rodzicami...

Następnym razem idąc na Piotrkowską, lub do Biblioteki poczytać książki, rzuć okiem na krasnale - poczciwe łódzkie stworki pilnujące kamienic.

Piotrkowska 17

Zatopiony w jazzie

Na reprezentacyjnej ulicy Łodzi napotykamy kolejną parę sympatycznych krasnali. W bramie kamienicy przy Piotrkowskiej 17, mieszka para małych ludków.


Stan w jakim znajdują się obecnie oba krasnale, może świadczyć o jednej z dwóch rzeczy. Albo krasnale nie są zadowolone z wielu remontów jakie przeszła ta kamienica (ostatni w 2007 roku). Albo, co bardziej możliwe, mamy do czynienia z kolejnymi krasnalami koneserami. Być może pod wpływem dźwięków dochodzących z pobliskiego klubu Jazzga, krasnale postanowiły zrobić to co zrobiły.


Kto osiedlił krasnale przy tej kamienicy? Jak zwykle nie wiadomo. Może właściciel księgarni, założonej w roku 1859 - jej właścicielem był Gotfryd Berlach.


Czy na tym zdjęciu widać krasnale? Jeśli nawet nie, to i tak wiemy że w Łodzi mamy już krasnale - piękne, wiekowe i łódzkie!

Żeromskiego 99

Porwany?

Tym razem prezentujemy krasnala z ulicy Żeromskiego. Tuż przy skrzyżowaniu z ulicą Kopernika, pod numerem 99, mieszka jeden krasnal.


Co się stało z drugim? Nie wiadomo. Teorie są dwie. Pierwsza to taka, że krasnal został porwany - dość prawdopodobne, jak się spojrzy na okolicę. Druga teoria to taka, że krasnal nie mogąc znieść do jakiego stanu doprowadzono jego kamienicę, najzwyczajnie zwiał.

Jaracza 58

Krasnale z ulicy Jaracza

Krasnale z ulicy Jaracza należą do grona wyjątkowo kulturalnych krasnali. Musicie wiedzieć, ze prawdziwy krasnal sztuki się nie boi! I tak pod numerem 58 zamieszkują krasnale, którzy są koneserami dźwięków dobiegających z oper, operetek i przedstawień baletowych odbywających się w Teatrze Wielkim. W przeszłości krasnale wsłuchiwały się w stukot podkutych koni ciągnących po bruku wozy z produktami zakupionymi na pobliskim Rynku Cegielnianym Wielkomiejskim (Placu Dąbrowskiego). Dziś grzecznie podsłuchują znamienitych gości festiwalu operatorów Camerimage ściągających do Łodzi z całego świata.

Piotrkowska 282

Krasnale Geyera

Prezentowaliśmy już krasnale stojące u bram kompleksu fabrycznego. Ale tym razem przedstawiamy mieszkańców najbardziej rozpoznawalnej i znanej łódzkiej fabryki - Białej Fabryki Ludwika Geyera. Jej właściciel przybył do Łodzi z Saksonii.


Adres Piotrkowska 282 to Biała Fabryka, która została niedawno odnowiona. Dzięki temu fabryka faktycznie jest biała. Zyskały także inne elementy - odnowiono bramę wjazdową na teren kompleksu. No i kosmetyczne zabiegi zafundowano także poczciwym krasnalom.
Okazuje się, że także tutaj krasnoludki posiadają tarcze z odlewni Otto Goldammera.


Od kiedy krasnale stoją u bram Białej Fabryki? Czy zamieszkały tutaj w latach 1835 - 1837 wraz z budową fabryki, czy może dopiero w 1839 roku, kiedy Biała Fabryka była najnowocześniejszą w całym Królestwie Polskim?
Prezentujemy starą fotografię, na której może można zobaczyć coś więcej niż bramę. Sami oceńcie, czy udało się wtedy uchwycić krasnale na zdjęciu. To byłby kolejny dowód na wiekowość łódzkich, prawdziwie łódzkich krasnali!

Rzgowska 26/28

Rzgowiaki fabryczne

Tego jeszcze nie prezentowaliśmy - krasnale u bram fabryki.
Nie jesteśmy jednak w stanie sprawdzić, w jakim okresie postawiono krasnale. Czy osiedlili je jedni z niemieckich właścicieli fabryki, których było najwięcej, czy może ci którzy fabrykę najbardziej rozbudowali - bracia Stolarow.
Być może bowiem, osada która została założona przez Saksończyka Ludwika Hüffera w połowie XIX wieku, będąca podwaliną kompleksu fabrycznego pod dzisiejszym numerem ul. Rzgowskiej 26/28, była już wówczas zasiedlona przez krasnale. A może to bracia Stolarow potrzebowali pomocy małych ludków do obrony bramy fabrycznej. Wszak to za ich czasów lat 90. XIX do wybuchu I wojny światowej, przypada największy rozkwit fabryki.
A może krasnoludki sprowadził i osiedlił w bramie wjazdowej, dopiero kolejny właściciel. Zakłady na przełomie lat 20. i 30. XX wieku, przejął Adolf Horak (fabrykant czesko-niemiecki)?


Tak czy inaczej, dwa dzielne krasnale strzegą wjazdu do kompleksu od strony ul. Rzgowskiej. Niestety, dzielą los obiektów fabrycznych i czekają na lepsze losy. Może inwestycja Monnari, która ulokowała swoją główna siedzibę w pobliskim budynku dawnej szkoły (także należącym do kompleksu fabrycznego), tchnie nowe życie w okolice. Na czym miejmy nadzieję skorzystają także krasnale.


Swoją drogą, to kolejne krasnale które na swoich tarczach mają wspomniany już napis "Lodz Otto Goldammer". Z tego co udało nam się odnaleźć, to Otto Goldammer miał w XIX wieku jedną z większych odlewni żelaza w Łodzi. Jednym z produkowanych produktów były z pewnością tarcze dla krasnali :-)

Gdańska 90

Z krasnala perspektywy...


Dziś mamy przyjemność powrócić na ulicę Gdańską, czyli jedną z wielu ulic, na której nigdy nie zawitał krasnal prowodyr. Pod numerem 90 zasiadają dwa poczciwe krasnale. To typ krasnali, które należą do grupy sympatycznych. Niemniej równie skutecznie i oddanie pełnią swoje obowiązki. Zadajecie sobie pytanie, od kiedy tam zamieszkują? Prawdopodobnie, od 1895 czyli roku, w którym powstała kamienica, której wjazdu pilnie strzegą. Mają, zatem 113 lat! Przeszło jeden wiek patrzenia się na to jak zmienia się miasto. Kiedy przyszły na świat Łódź liczyła 71.906 mieszkańców, znajdowała się na terenach Królestwa Polskiego, na ówczesnej ulicy Ekaterynburskiej (dziś Jerzego) rozpoczynano budowę cerkiew św. Aleksego, we Francji bracia Lumiere prezentowali publiczność swój kinematograf krótkim filmem na temat wyjścia robotników z fabryki, w Petersburgu odbyła się światowa premiera baletu "Jezioro łabędzie" Piotra Czajkowskiego, Alfred Nobel ustanowił swoim testamentem nagrodę swojego imienia a Conrad Roentgen opublikował pierwszy artykuł o odkryciu promieniowania X!

Jak można nie mieć szacunku do tych krasnali?



Co widzą dziś krasnale z ich perspektywy – spytacie. Starszego pana drepczącego na zakupy do pobliskiego sklepu spożywczego, sznur samochodów, tramwaje w tym również biało-zieloną linię 46 jadącą do Zgierza, interesantów potrzebujących ekspertyz od rzeczoznawców techniczno-motoryzacyjnych pracujących pod tym samym adresem, a także osoby pragnące obejrzeć dwupokojowe mieszkanie o powierzchni 90 m2 za jedyne 315 000 złotych na drugim piętrze kamienicy.


Ciąg dalszy opowieści o najstarszych znanych w Polsce krasnalach nastąpi...

Zarzewska 13

Zarzewski jedynak

Jak się okazuje, krasnale mieszkają nie tylko w Śródmieściu, ale także poza centrum. Prezentujemy kolejnego samotnego mieszkańca bramy. Niestety, jego współmieszkaniec najwyraźniej nie doczekał naszych czasów. Tym razem to krasnal z kamienicy przy ulicy Zarzewskiej 13. Ten wybrał sobie mało urodziwą kamienicę w równie mało urodziwym sąsiedztwie.

Krasnal nie ma też żadnych cech szczególnych - np. napisów na tarczy. Jednak przy bliższym przyglądaniu się, można dostrzec że jest z nieco innej rodziny niż krasnale dotychczas przez nas opisane. Ten jest nieco wyższy, a jego broda trochę dłuższa.

Piotrkowska 271

Krasnale Jakuba Joskowicza

Kolejne łódzkie krasnale mieszkają przy ulicy Piotrkowskiej 271. Jest to piękna, aczkolwiek zaniedbana kamienica Jakuba Joskowicza, zaprojektowana przez Dawida Landego. Znajduje się ona, mniej więcej w połowie drogi między łódzką katedrą a Kościołem św. Mateusza.


Niestety, oba krasnale, tak samo jak i cała kamienica w której mieszkają, lata świetności mają już za sobą... W sumie to nie za sobą, a jedynie potrzebują od zaraz ODŚWIEŻENIA! Ale do tego potrzeba gospodarza, a nie jedynie prowodyra.

Narutowicza 35

Krasnal prezydencki

Dzisiaj rarytas - krasnal prezydencki!
Spytacie czemu prezydencki? A powód jest bardzo prosty - przy ulicy Gabriela Narutowicza, pierwszego prezydenta Polski, w kamienicy pod numerem 35, mieszka dwóch małych krasnali. Strzegą one bramy, która wymaga remontu i jest właśnie w trakcie remontu.
Krasnale miejmy nadzieję, także doczekają się kosmetyczki, bo lata służby u wrót kamienicy, dały im się we znaki. Choć można by rzec - nie widać na nich zmarszczek, jednak pod warstwami "mejkapu", już mało co widać. Jak widać, jego nadmiar szkodzi także krasnoludkom.
Tarcze jakie dumnie dzierżą oba krasnale, mają wypisany kolejny napis, tym razem widnieje "ROK". Czy ktoś z krasnotropicieli wie o co chodzi?

Aha i jeszcze jedno - gdyby krasnolud prowodyr nadal nie wiedział o istnieniu prawdziwych łódzkich krasnali w Łodzi, niech wyjdzie czasem ze swej pieczary i przejdzie się na drugą stronę drogi. Ot taki spacer vis a vis.

Tuwima 36

Otto przy Tuwima

Zwiedzając Łódź, a zwłaszcza chodząc po zabytkowym Śródmieściu, często można odkryć małe ciekawostki. Do obecności w Łodzi krasnali, jesteśmy przyzwyczajeni od lat. Pojawiły się tutaj na długo przed tym, jak na świat przyszedł Major Fydrych (zwany też Frydrychem).


Dwa krasnale mieszkają w bramie pięknej kamienicy przy ulicy Juliana Tuwima 36. Dumne małe dwa ludki, stoją u wjazdu, dzierżąc ogromne tarcze.


I tu ciekawostka, bo na tarczy widnieje napis "Lodz Otto Goldammer". Czy ktoś wie o co chodzi? Krasnotropiciele, ruszamy w miasto szukać kolejnych krasnali łódzkich z tarczami "Otto".

Nawrot 35

Krasnal samotnik

Przy ulicy Nawrot pod numerem 35 mieszka krasnal samotnik. Jego brata z tej bramy albo ktoś zabrał, albo nigdy go tam nie było. A może jest, tylko zapadł się ze wstydu pod ziemię patrząc jak wygląda jego kamienica. Ta opcja wydaje się najbardziej prawdopodobna, bo i widoczny krasnal samotnik jest już do pasa pod ziemią.



I patrząc na ten obrazek można dojść do wniosku, że i krasnal prowodyr powinien iść w ślady mieszkańca bramy przy ul. Nawrot 35. Powinien popatrzeć na miasto, pomyśleć, zadumać się i...

Piotrkowska 152

Z tej samej ulicy

No dobrze, ktoś może powiedzieć, że krasnal prowodyr nie ma obowiązku znaleźć się na każdej ulic naszego miasta. Może ulica Gdańska nie jest mu po drodze, nie lubi jej, nie potrafi na nią trafić, lub po prostu jest mu obca. O te dwa ostatnie przecież nie trudno skoro tak często pielgrzymuje poza Łódź.

O.K. W takim razie, co powiecie na to?

Czy krasnal prowodyr może nie wiedzieć, że w Łodzi na ulicy Piotrkowskiej pod numerem 152, czyli w odległości 500 m od jego przewidzianego ustawowo miejsca pracy zamieszkują dwa krasnale? Chce przecież w prawie takiej samej odległości zameldować niemiejscowego typka! Pomnik, który z naszymi krasnalami nie ma nic wspólnego! Kto uwierzy, że nowe, choć dobrze nagłośnione, może być lepsze niż to, co łódzkie, wiekowe i zabytkowe?

Krasnale, to dobre stworzenia, która na szczęście nie powiedzą, co myślą o tych, którzy są odpowiedzialni za wieloletnie zaniedbania i skazanie ich na zapomnienie. One siedzą cicho i milczą, czekając na czas, w którym ten, kto powinien się nimi zająć wreszcie to zrobi. One nie uderzą pięścią w stół i nie zrobią w tym mieście za niego porządku, mimo, że krasnale dobrze rozumieją, o co w tym wszystkim chodzi. One wiedzą, że zmiany w mieście trzeba zacząć od ulicy, od robienia swojej roboty, każdego dnia z takim samym oddaniem, na swoim miejscu…

Gdańska 42

Po co nam nowe pomniki?

Krasnal prowodyr chyba nigdy nie miał przyjemność przechadzać się ulicą Gdańską. Jak inaczej bowiem można wyjaśnić fakt, że nie wie o istnieniu krasnali zamieszkujących na tej ulicy? Czy mając taką świadomość pozwoliłby na przeszczepianie krasnalowej kultury z innego zakątka Polski? Drogi Prowodyrze! Czy wiesz, że naszym, dużo starszym krasnalom niż tym znad Odry należy się również szacunek? Nie stawiaj nowych pomników obcym krasnalom! Zadbaj o te co masz! Tak wiernie przecież służyły Łodzi przez tyle lat!

Para Krasnoludów zamieszkująca pod adresem Gdańska 42 wygląda naprawdę okazale. Ich sroga mina, długa broda, dobrze zarysowane mięśnie sprawiają, że każdy pojazd wymięka a inne współczesne krasnale ze wstydu spuszczają smutnie głowy. To nie krasnale ogrodowe czy inne drobiazgi, jakie mamy okazję oglądać w innych miastach! To krasnale z prawdziwego zdarzenia! Krasnale z Łodzi! Przyznajemy, krasnale, aż proszą się o należyte mycie. Dodatkowo nasz smutek budzi to, że jeden z krasnali nie jest prawidłowo oparty o mur. Czy jest to oznaka nieudanej próby kradzieży krasnala czy też może pamiątka po kierowcy nieudaczniku?